گرمسیر

   محمد نعمان دوست ، کابل

په روم کې مو خپل سفير پوهاند موسى معروفي د بهرنيو چارو په وزارت کې وليده ،  په ليدلو يې ډېر خوشحاله شوو  او دا تمه را پيدا شوه چې ګوندې سفارت  ته د راتګ بلنه راکړي .

 همداسې وشول ، چې څنګه مو د جمعې ټوله ورځ په ګرځېدو تېره کړه نو د شپې ډوډۍ ته سفير دعوت کړوو.

تېر ماښام د سفارت مخې ته ورسېدو ، سفير صاحب او څو نور کارکونکي  هر کلي ته ولاړ وو .

په لويه دروازه ورننوتو مخامخ سمټي زينه وه  او دواړو غاړو ته يې   د زمريانو مجسمې ايښې وې ،  او داسې يې  ښکاروله چې موږ لا اوس هم د زمريتوب دعوې کاوو .

  سالون  ته ننوتو ،  مخامخ  ښي لاسته د پخواني ټولواک  محمد ظاهر  او کيڼ اړخ ته د حامد کرزي رنګه عکسونه په چوکاټونو کې ايښودل شوي وو.

سفير صاحب ، هر چاته جلا- جلا درېده او د حال احوال پوښتنه يې کوله .

زه معروفي صاحب سره خوا په خوا ناست وم ، مخامخ يوه ميرمنه له دوه نجونو سره چې زموږ د سفر ملګرې وې ، ناسته وه .

پوښتنه مې وکړه ، دا فاطمه ظاهر وه ، د څلورم شهزاده داوود پشتونيار کونډه وه .

فاطمه په شاهي دوره کې د دفاع د يوه وزير جنرال محمد عارف لور و .

هغې سره خبرو کولو ته مې سودا وه ، چې څنګه يې له خوا يوه نجلۍ لرې شوه ، ور پورته شوم او ورسره خوا په خوا کيناستم .

فاطمه ، عمر خوړلې ميرمن وه  خو د کندهاريانو خبره شه بيداره وه ، په درې ژبه يې ډېر خوږ بانډار کاوو . هغې يوه جمله داسې وويله  : (( ما مادر مهربان تان استم ، قدمهاى تن به سر چشمانم . ))

 فاطمې ډېر عمر په روم کې تېر کړى و ، خو ژبه  يې ساتلې وه .

 هغې ويل چې کله يې خسر ( محمد ظاهر شاه ) چې دې بابا باله ، ژوندى و نو کابل ته يې ديدن ته هر کال تله .

فاطمې ، ته ټول وطن خپل کور ښکاريده دهر ولايت پوښتنه يې کوله .

هغې پوښتنې کولې او ما  ورته د وطن روانې غميزې بيانولې او ورته ويل مې چې وسلوال مخالفان  څه کوي ؟ بهرنيانو څه را اخستي او څه روان دي ؟

  تر ډېره مې بله پوښتنه وانه ورېده ، چې ور ومې کتل سترګې يې ډکې وې او يوه  اوښکه يې د زنې سر ته را رسېدلې وه .

دفعتاً مې بحث بدل کړ ، پوه شوم چې دردونه بيانول  پرته له دې چې دردونه زيات کړي ، نور څه نه شي کولى .

سفارت ډېره ښکلې  او خوندوره ميلمستيا برابره کړې وه ، وطني رنګارنګ  خوراکونه وو .

 له سفارت نه مو د وتلو وخت شو ، سفير صاحب د پاى خبرې شروع کړې او خپل هغه انګليسي شعر يې ولوست کوم چې دده په وينا ، څو کاله وړاندې يې  امريکا متحده ايالاتو کې افغان محصلينو ته اورولى و .

په شعر کې چې هر بيت يې خپله بېرته په درې ژباړه ، په ملي وحدت ډېر ټينګار شوى و او ځوانان يې يو والي ته هڅول .

شعر خلاص شو ، سفير صاحب په دې زاړه ځان دسفارت تر در وازې بدرګه کړو موږ موټر ته پورته شوو او هغه له خپلو ملګرو سره تر ډېره د خداى پامانى په موخه لاسونه خوځول .